Tirumalai Lyrics in Tamil

Full Lyrics

காவலிற் புலனை வைத்துக்       கலிதனைக் கடக்கப் பாய்ந்து, நாவலிட் டுழிதரு கின்றோம்       நமன்தமர் தலைகள் மீதே, மூவுல குண்டு மிழ்ந்த       முதல்வ.நின் நாமம் கற்ற, ஆவலிப் புடைமை கண்டாய்       அரங்கமா நகரு ளானே. (1)

பச்சைமா மலைபோல் மேனி       பவளவாய் கமலச் செங்கண் அச்சுதா. அமர ரேறே.       ஆயர்தம் கொழுந்தே. என்னும், இச்சுவை தவிர யான்போய்       இந்திர லோக மாளும், அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன்       அரங்கமா நகரு ளானே. (2)

வேதநூல் பிராயம் நூறு       மனிசர்தாம் புகுவ ரேலும், பாதியு முறங்கிப் போகும்       நின்றதில் பதினை யாண்டு, பேதைபா லகன தாகும்       பிணிபசி மூப்புத் துன்பம், ஆதலால் பிறவி வேண்டேன்       அரங்கமா நகரு ளானே. (3)

மொய்த்தவல் வினையுள் நின்று       மூன்றெழுத் துடைய பேரால், கத்திர பந்து மன்றே       பராங்கதி கண்டு கொண்டான், இத்தனை யடிய ரானார்க்       கிரங்கும்நம் மரங்க னாய பித்தனைப் பெற்று மந்தோ.       பிறவியுள் பிணங்கு மாறே. (4)

பெண்டிரால் சுகங்க ளுய்ப்பான்       பெரியதோ ரிடும்பை பூண்டு உண்டிராக் கிடக்கும் போது       உடலுக்கே கரைந்து நைந்து, தண்டுழாய் மாலை மார்பன்       தமர்களாய்ப் பாடி யாடி, தொண்டுபூண் டமுத முண்ணாத்       தொழும்பர்சோ றுகக்கு மாறே. (5)

மறம்சுவர் மதிளெ டுத்து       மறுமைக்கே வெறுமை பூண்டு, புறம்சுவ ரோட்டை மாடம்       புரளும்போ தறிய மாட்டீர், அறம்சுவ ராகி நின்ற       அரங்கனார்க் காட்செய் யாதே, புறம்சுவர் கோலஞ் செய்து       புள்கவ்வக் கிடக்கின் றீரே. (6)

புலையற மாகி நின்ற       புத்தொடு சமண மெல்லாம், கலையறக் கற்ற மாந்தர்       காண்பரோ கேட்ப ரோதாம், தலையறுப் புண்டும் சாவேன்       சத்தியங் காண்மின் ஐயா, சிலையினா லிலங்கை செற்ற       தேவனே தேவ னாவான். (7)

வெறுப்பொடு சமணர் முண்டர்       விதியில்சாக் கியர்கள், நின்பால் பொறுப்பரி யனகள் பேசில்       போவதே நோய தாகி குறிப்பெனக் கடையு மாகில்       கூடுமேல் தலையை ஆங்கே, அறுப்பதே கருமங் கண்டாய்       அரங்கமா நகரு ளானே. (8)

மற்றுமோர் தெய்வ முண்டே       மதியிலா மானி டங்காள், உற்றபோ தன்றி நீங்கள்       ஒருவனென் றுணர மாட்டீர், அற்றமே லொன்ற றீயீர்       அவனல்லால் தெய்வ மில்லை, கற்றினம் மேய்த்த வெந்தை       கழலிணை பணிமி னீரே. (9)

நாட்டினான் தெய்வ மெங்கும்       நல்லதோ ரருள்தன் னாலே, காட்டினான் திருவ ரங்கம்       உய்பவர்க் குய்யும் வண்ணம், கேட்டிரே நம்பி மீர்காள்.       கெருடவா கனனும் நிற்க, சேட்டைதன் மடிய கத்துச்       செல்வம்பார்த் திருக்கின் றீரே. (10)

Meaning & Significance

Tirumalai is a hymn of settled devotion. It does not rush to impress the listener with ornament or argument. Instead, it keeps returning to one steady center: Arangan, the Lord of Sri Rangam, who receives surrender, praise, and memory. That simplicity is exactly why the poem still travels well through home worship and search-driven reading.

The Tamil voice here feels direct and lived-in. It speaks from inside the tradition, not from a distance. Readers who come looking for Tirumalai lyrics in Tamil usually want that exact feeling: a clean source text that can be read aloud without commentary getting in the way, but still with enough explanation to understand why the hymn matters.

What stands out most is the poem’s discipline. It rejects distractions, false pride, and half-hearted devotion, and keeps steering back to the divine form at Sri Rangam. That emotional restraint gives the verses weight. The poem feels quiet, but the quiet is purposeful; it is the voice of someone who has already decided where the heart belongs.

For modern readers, the hymn works on two levels. It is a devotional aid for chanting and reflection, and it is also a durable piece of Tamil sacred poetry. Those two uses do not compete with each other here. They support each other, which is why the song keeps finding new readers.

Pronunciation Notes

Tirumalai reads best in a calm, even pace. The lines are short enough for oral recitation, but the internal pauses matter. Give a little extra weight to the divine names and refrain-like endings, and let the rest of the line breathe naturally.

In temple or home chanting, the tone should stay grounded rather than dramatic. This is not a performance piece; it is a steady devotional hymn. On a phone screen, the line breaks here are meant to help the eye follow the cadence without losing the Tamil script flow.

About Tondaradippodi Alvar

Tondaradippodi Alvar is one of the important Sri Vaishnava poet-saints, remembered for devotional intensity and for keeping worship close to everyday life. His poetry has a directness that makes it easy to chant and easy to remember, which is part of why his work continues to circulate strongly in Tamil devotional spaces.

What makes his voice durable is the balance between tenderness and firmness. He is loving toward the divine, but he is also uncompromising about where devotion should be placed. That clarity gives Tirumalai its strength. The poem does not drift into abstraction; it stays with the Lord of Sri Rangam and the devotee’s inner turning toward him.

Readers searching for this poet usually want more than a biography. They want the devotional atmosphere his work creates. This page keeps that focus by preserving the Tamil lines first and then giving just enough context to help the hymn land emotionally for a modern reader.

Frequently Asked Questions

What is Tirumalai?

Tirumalai is a Tamil devotional hymn by Tondaradippodi Alvar that praises Arangan and turns the reader toward surrender, steady remembrance, and worship.

Is Tirumalai part of Sri Vaishnava tradition?

Yes. It is a respected Sri Vaishnava hymn and is often read alongside other Divya Prabandham works in devotional settings.

Why is Tirumalai popular with Tamil readers?

The hymn is popular because it is direct, rhythmic, and emotionally clear. Readers can chant it, read it quietly, or use it as a devotional text without losing its Tamil voice.