Tiruvempaavai Lyrics in Tamil

Full Lyrics

ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அரும்பெருஞ் சோதியை யாம்பாடக்கேட்டேயும் வாள்தடங்கள் மாதே வளருதியோ வன்செவியோ நின்செவிதான் மாதேவன்வார்கழல்கள் வாழ்த்திய வாழ்த்தொலிபோய் வீதிவாய்க் கேட்டலுமே விம்மிவிம்மி மெய்மறந்து போதார் அமளியின்மேல் நின்றும் புரண்டு இங்ஙன் ஏதேனும் ஆகாள் கிடந்தாள் என்னே என்னே ஈதே எந்தோழி பரிசேலோர் எம்பாவாய் (155)

பாதாளம் ஏழினும் கீழ்சொற்கழிவு பாதமலர் போதார் புனைமுடியும் எல்லாப் பொருள்முடிவே பேதை ஒருபால் திருமேனி ஒன்றல்லா வேத முதலே விண்ணோர் பெருமானே சோதி நடுவே சூழ்கின்ற சுடரேற்றிப் பாதம் பணிவார் பவம்நீக்கும் பங்கயமே ஆதியும் அந்தமும் நீயேலோர் எம்பாவாய் (156)

மலர்ந்தது போல முகம்தானும் மைந்தோய் அலர்ந்தது போல இருப்பு அளவினைச் சொல் குலமானம் கொண்டாய் குவலயம் எல்லாம் நலமானம் கொண்ட நாயகன் தாள்பாடி பலமானம் கொண்ட பரிமளம் பூத்த புலமானத் திருமேனி பொலிந்துநின்ற குலமானத் தூரின் குவலயமே எம்பாவாய் (157)

வழுவிலா ஆனந்த மயத்தில் நின்று அழுவினை அகல எம்மை ஆட்கொண்ட மழுவிலா மணியே மாதேவா தொழுவானைத் துயிலுறுக்கும் துயர்கெடுத்த மழுவானைப் பாடி மகிழ்ந்துநின்றோம் தொழுவோம் தொழுவோம் தொலையாத அழுவினை நெஞ்சம் அருளா எம்பாவாய் (158)

உடையார் பெருமான் உறையுமிடமாக அடையார் பயிலும் அருட்பதத்தை கடையார் பிறவி கடலைக் கடக்க மடையார் மலர்மேல் வண்டு பாட படையார் பவம் போகப் பாடிப் பரிந்து கொடை யார் கருணைக் கதிர் போல் இடையார் குறைத்திட எம்மை எம்பாவாய் (159)

வாணோர் தொழும் வற்றாத செங்கழுநீர் காணோர் கருணை கண் கொண்டு தாணோர் பெருமான் தகுதிக்கு ஏற்ற பாணோர் பாணியின் பாடி நின்றோம் காணார் பொலியும் கதிர்முடி மன்னன் ஆணோர் பெண்ணோர் அன்றி அனைத்து மாணோர் புகழும் மலர்க்கழல் எம்பாவாய் (160)

புன்புலர் விடிந்து புலர்ந்து எழுந்தோம் இன்பம் பெருக எம் இச்சைகள் தீர அன்பும் அருளும் அகலா பெருமான் துன்பம் துடைத்து எம் துயரம் களைந்த செம்பொன் திருமேனிச் சீரார் சிவனே நம்பும் மனத்தார் நயந்தேத்தும் அன்பன் திருவடிக் கீழ் ஆடேலோர் எம்பாவாய் (161)

ஆர்த்த பிறவித் துயர்கெடநாம் ஆர்த்துஆடும் தீர்த்தன் நற் றில்லைச் சிற்றம்பலத்தே தீயாடும் கூத்தன்இவ்வானும் குவலயமும் எல்லாமும் காத்தும் படைத்தும் கரந்தும் விளையாடி வார்த்தையும் பேசி வளைசிலம்ப வார்கலைகள் ஆர்ப்பரவம் செய்ய அணி குழல்மேல் வண்டார்ப்பப் பூத்திகழும் பொய்கை குடைந்துஉடையான் பொற்பாதம் ஏத்தி இருஞ்சுனைநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். (166)

பைங்குவளைக் கார்மலரால் செங்கமலப் பைம்போதால் அங்கம் குருகினத்தால் பின்னும் அரவத்தால் தங்கள் மலம்கழுவு வார் வந்து சார்தலினால் எங்கள் பிராட்டியும் எங்கோனும் போன்று இசைந்த பொங்கும் மடுவில் புகப்பாய்ந்து பாய்ந்துநம் சங்கம் சிலம்பச் சிலம்பு கலந்துஆர்ப்பப் கொங்கைகள் பொங்கக் குடையும் புனல்பொங்கப் பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந் தாடேலோர் எம்பாவாய். (167)

காதார் குழையாடப் பைம்பூண் கலனாடக் கோதை குழலாட வண்டின் குழாம் ஆடச் சீதப் புனல்ஆடிச் சிற்றம் பலம்பாடி வேதப் பொருள்பாடி அப்பொருளா மாபாடி சோதித்திறம்பாடி சூழ்கொன்றைத் தார்பாடி ஆதி திறம்பாடி அந்தமா மாபாடிப் பேதித்து நம்மை வளர்த்துஎடுத்த பெய்வதைதன் பாதத் திறம்பாடி ஆடேலோர் எம்பாவாய். (168)

ஓரொருகால் எம்பெருமான் என்றென்றே நம்பெருமான் சீரொருகால் வாய் ஓவாள் சித்தம் களிகூர நீரொருகால் ஓவா நெடுந்தாரை கண்பனிப்பப் பாரொருகால் வந்தனையான் விண்ணோரைத் தான் பணியாள் பேரரையற்கு இங்ஙனே பித்துஒருவர் ஆமாறும் ஆர்ஒருவர் இவ்வண்ணம் ஆட்கொள்ளும் வித்தகர் தாள் வாருருவப் பூண்முலையீர் வாயார நாம்பாடி ஏருருவப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். (169)

முன்னிக் கடலைச் சுருக்கி எழுந்துஉடையான் என்னத் திகழ்ந்து எம்மை ஆளுடையான் இட்டிடையின் மின்னப் பொலிந்து எம்பிராட்டி திருவடிமேல் பொன்னஞ் சிலம்பில் சிலம்பித் திருப்புருவம் என்னச் சிலைகுலவி நந்தம்மை ஆளுடையாள் தன்னிற் பரிவிலா எங்கோமான் அன்பர்க்கு முன்னி யவன்நமக்கு முன்சுரக்கும் இன்னருளே என்னப் பொழியாய் மழையேலோர் எம்பாவாய். (170)

செங்க ணவன்பால் திசைமுகன் பால் தேவர்கள் பால் எங்கும் இலாதோர் இன்பம்நம் பாலதாக் கொங்குஉண் சுருங்குழலி நந்தம்மைக் கோதாட்டி இங்குநம் இல்லங்கள் தோறும் எழுந்தருளிச் செங்கமலப் பொற்பாதம் தந்தருளும் சேவகனை அங்கள் அரசை அடியோங்கட்கு ஆரமுதை நங்கள் பெருமானைப் பாடி நலந்திகழப் பங்கயப் பூம்புனல் பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். (171)

அண்ணாமலையான் அடிக்கமலம் சென்றிறைஞ்சும் விண்ணோர் முடியின் மணித்தொகை வீறற்றாற்போல் கண்ணார் இரவி கதிர்வந்து கார்கரப்பத் தண்ணார் ஒளிமயங்கித் தாரகைகள் தாம் அகலப் பெண்ணாகி ஆணாய் அலியாய்ப பிறங்கொளிசேர் விண்ணாகி மண்ணாகி இத்தனையும் வேறாகித் கண்ணார் அமுதமாய் நின்றான் கழல்பாடிப் பெண்ணே இப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். (172)

உங்கையிற் பிள்ளை உனக்கே அடைக்கலம்என்று அங்கப் பழஞ்சொல் புதுக்கும் எம் அச்சத்தால் எங்கள் பெருமான் உனக்கென்று உரைப்போம் கேள் எங்கொங்கை நின்னன்பர் அல்லார்தோள் சேரற்க எங்கை உனக்கல்லாது எப்பணியும் செய்யற்க கங்குல் பகல்எங்கண் மற்றொன்றும் காணற்க இங்கிப் பரிசே எமக்கெங்கோன் நல்குதியேல் எங்கெழிலென் ஞாயிறு எமக்கேலோர் எம்பாவாய். (173)

போற்றி அருளுக நின் ஆதியாம் பாதமலர் போற்றி அருளுக நின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள் போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம் போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள் போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் ஈறாம் இணையடிகள் போற்றி மால் நான்முகனும் காணாத புண்டரிகம் போற்றியாம் உய்யஆட் கொண்டருளும் பொன்மலர்கள் போற்றியாம் மார்கழிநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். (174)

Meaning & Significance

Tiruvempaavai carries a different energy from a simple hymn of praise. It feels like longing that has been disciplined into morning ritual. The verses build a strong devotional atmosphere around wakefulness, bathing, singing, and the wish to be gathered into divine presence. That is why the text continues to matter for readers who want both spiritual depth and a practical chanting tradition.

This page keeps the original Tamil verses in front so the hymn remains useful as a devotional text, not just a literary object. Many searchers arrive with a clear goal: they want to read or chant the lyrics during Margazhi, or they want to reconnect with the text they heard years ago. The layout is designed to support that use quickly.

The meaning section also matters because Tiruvempaavai works through mood more than argument. It moves from invocation to invitation, then to surrender, and finally to praise. That emotional arc is part of its power. It gives the reader a sense of being called into worship rather than merely instructed about it.

About Manikkavacakar

Manikkavacakar is one of the major voices of Tamil Shaiva devotion. His poetry in Tiruvacakam is known for intensity, humility, and a strong sense of longing for divine grace. He writes as someone who is inwardly transformed by devotion, and that transformation gives the verses their force.

For a lyrics page, he matters because the devotional tone is inseparable from the poetry itself. The language does not feel detached or decorative. It feels lived. Readers who search for his hymns usually want that original Tamil voice preserved, and this page keeps that at the center.

Tiruvempaavai also shows why Manikkavacakar remains memorable: he gives worship a voice that is at once personal and communal. The text can be read alone, but it still sounds like a chorus. That makes it especially suited to a site that serves both devotional readers and search-driven visitors.

Frequently Asked Questions

What season is Tiruvempaavai associated with?

It is closely associated with Margazhi and the early-morning devotional routine in Shaiva practice.

Is Tiruvempaavai part of Tiruvacakam?

Yes. It is one of the celebrated sections within Tiruvacakam by Manikkavacakar.

Why do people search for the Tamil script version?

Many readers want the original script for chanting, temple use, or faithful devotional reading.